Εκτίμηση της Επιρροής της Χρήσης Καλωδίων ως Μεθόδου Ενίσχυσης έναντι Προοδευτικής Κατάρρευσης στη Σεισμική Συμπεριφορά Μεταλλικών Κτιρίων

Κτίρια που έχουν σχεδιαστεί με τους ισχύοντες κανονισμούς έναντι σεισμού έχουν σημαντική ικανότητα να παραλάβουν οριζόντια φορτία με ασφάλεια. Ωστόσο, κατά την απώλεια ενός φέροντος στοιχείου (π.χ. ενός υποστυλώματος), συνήθως αναπτύσσουν μεγάλες παραμορφώσεις στα φατνώματα πάνω από τη θέση της βλάβης. Παράλληλα, λαμβάνει χώρα μια δυσανάλογη επέκταση των βλαβών σε γειτονικά στοιχεία, η οποία μπορεί να οδηγήσει στη μερική ή ολική κατάρρευση της κατασκευής. Για τη βελτίωση της απόκρισης της κατασκευής σε μια τέτοια περίπτωση βλάβης, έχουν προταθεί αρκετές μέθοδοι ενίσχυσης υφιστάμενων κτιρίων. Μια εξ αυτών είναι η εγκατάσταση μεταλλικών καλωδίων σε συγκεκριμένες θέσεις στην κατασκευή, τα οποία σε περίπτωση απώλειας φερόντων στοιχείων βοηθούν στην παραλαβή των βαρυτικών φορτίων και, συνεπώς στον περιορισμό των παραμορφώσεων. Είναι δυνατό να εγκατασταθούν καλώδια σε μια κατασκευή με τέτοιο τρόπο που να μην επηρεάζουν τη σεισμική συμπεριφορά της κατά τη διάρκεια ενός σεισμού μεγέθους έως και αυτό του σεισμού σχεδιασμού. Σε περιπτώσεις μεγαλύτερων σεισμών, τα καλώδια παραλαμβάνουν φορτία και κατά τη διάρκεια του σεισμού και, συνεπώς αλλάζουν την απόκριση της κατασκευής. Το παρόν άρθρο μελετά την επιρροή των καλωδίων αυτών στη γενικότερη συμπεριφορά του κτιρίου έναντι σεισμού. Τα αποτελέσματα που παρουσιάζονται είναι χαρακτηριστικά του μεγέθους της διαφοροποίησης στη συμπεριφορά και της στρατηγικής που χρειάζεται να ακολουθηθεί κατά το σχεδιασμό της εν λόγω επέμβασης στο κτίριο.